رسانه، جامعه، مسئولیت 

ساعت رویداد- شجاع الدین طائفه (یادداشت):درجهانی که می‌شناسیم اعم از کشورهای توسعه یافته یا درحال توسعه یا عقب نگهداشته شده قلم را جایگاه خاص و مکرمی است، قدرتمدارانی که دراین جهان قلم ها را می شکنند هرچه مقام ومرتبه شان اولی تر باشد مسئولیت شان در صیانت از حرمت قلم وارج نهادن به آن بیشتر است

آنها که سمت های ریاست جمهوری ویا صدراعظمی دارند علی الاطلاق نباید بدنبال ستبر کردن ریسمان قدرت خویش باشندو دراین راه حرمت قلم را لگد مال کنند چون این دوگانگی ها باهم در تعارص قرار می گیرند کشورهائی که عقب نگهداشته شده اند در صورتی که جایگاه اهالی قلم را پاس ندارند واز پتانسیل بالقوه جستجوگری و پرسشگری قلم بهره نگیرند علیرغم شعارهای عوام پسند همچنان در دام پس ماندگی و محرومیت زمین گیر می شوند

والگو برداری های شان در بسیاری از زمینه های مدیریتی بدلیل پاره ای از کژفهمی ها وعدم ظرفیت در جهت ایجاد فرصت وفضا برای جولان قلم های نقاد وراه گشا ناکام مانده وهمچنان در دایره آزمون وخطاهای فرصت سوز منگ از سرگیجه ناشی از اعوجاج در برنامه ها در شیب زوال و هبوطی محتوم محصور می‌مانند،

در چنین جوامعی قلم در تمامی ابعاد از حساسیتی ژرف برخوردار است، چراکه متعهد ومکلف به رونمائی از کژی ها، آلودگی ها، بی برنامگی ها وداعیه های خوشخیالانه وعوام فریب است که حاصلی جز تلخ کامی ندارد زیرا در تمامی زمینه ها نقش بسیار پررنگ و رصد کننده دارد واین قلم است که عملکرد مدیران را همواره به زیر ذره بین برده واز کژی هاپرده برمی کشد،

نقش قلم چه شکلاًوچه ماهیتاً در حیطه دفاع از حقوق حقه شهروندی مردم است که ظاهرمیشود واین تکلیفی است که چه شرعاً چه عرفاً وچه قانوناً برای قلم وقلم به دستان تعریف شده است،

همه ی آنها که وقایع نگار ویا روزنامه نگار وتحلیل گرند مسئولیتی بس سنگین برعهده دارند،

انتظار از صاجبان قلم در حوزه رسانه ها بلحاظ مستظهر بودن به حمایت وهمسوئی تکلیف شده وبه به و چه چه کردن انتظاری مذبوهانه در جهت مصون ماندن از نقدمنصفانه و راه گشا ولاپوشانی کژیهاست، انتظاری که ضوابط را در چرخه معادلات دیوانی کمرنگ می کند تا بستر بوروکراسی را برای ظهور بالقوه ی افشای مفسده های سیاسی واقتصادی واجتماعی وفرهنگی آماده ساخته وجامعه را بی تفاوت وولنگار کند.

در چنین شرایطی است که مدیران ومسئولان دوست دارند تا همواره مورد تمجیدوتائید رسانه ای قرارگیرندو نامشان هرروز بخاطرکاری که از جمله وظایف تعریف شده شان است برپرده های رنگارنگ و بنرهای مختلف جلوه گر شود، چون واکنش هائی از نگاه آنها مطلوب است

که با عملکردشان همسوئی وهمخوانی داشته باشدو اینگونه است که نقدوارزیابی آگاهانه ودلسوزانه را دشمنی تلقی می‌کنند تا از یکسو انجام وظیفه ی تعریف شده شان را همچون منتی به رخ بکشند واز سوی دیگر حق را ملک طلق خود تلقی کرده وتفکر ومنش ورفتار خودرا محور ومیزان حق جلوه دهند وغافلند که تاریخ ماندگاران جامعه را در سیمای وقایع نگاران و تحلیل گران راستین تعرفه می‌کند.